ระบบทุนนิยมดีจังหรือ


ไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้เลยว่าโลกมนุษย์เราในขณะนี้เป็นระบบทุนนิยม ส่วนประกอบเศรษฐกิจต่างๆไม่ว่าจะเป็นประเทศมหาอำนาจอย่าง จีน อเมริกา หรือสมัยก่อนโซเวียต


 ก็คือระบบทุนนิยม นับจากหมดระบบฟิวดัล (ศักดินาเหนือเมืองได้รับการพัฒนาบ่อยมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ด้วยการปฏิวัติอุตสาหกรรม ลัทธิจักรวรรดินิยม และก็ยังรวมทั้งสงครามเย็น ล้วนเป็นเยี่ยมในเหตุที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาและก็แพร่กระจายแนวความคิดออกเป็นวงกว้าง

เหตุอีกส่วนหนึ่งส่วนใดที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาพร้อมกันไปกับเกมการบ้านการเมืองโลกโน่นเป็น กระแสแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยม ที่มาพร้อมพร้อมกันกับระบอบประชาธิปไตยแบบทางอ้อม ซึ่งเป็นส่วนใดส่วนหนึ่งทำให้ระบบทุนนิยมเป็นที่นิยมอย่างมากมายในฐานะอุปกรณ์ที่จะพาชาติมุ่งสู่ความมั่งมี แล้วก็ เจริญ

ระบบทุนนิยมในด้านของส่วนประกอบระดับประเทศมีอยู่หลายระดับไม่ว่าจะเป็น ระบบทุนนิยมแบบไม่มีการคั่นแซงของเมือง ระบบทุนนิยมผลประโยชน์ หรือระบบทุนนิยมโดยเมือง แต่ละส่วนจะพึ่งตลาดต่างกัน ตลาดจะเสรีมากมายน้อยเท่าใดขึ้นกับการกำหนดแนวนโยบาย

แล้วระบบทุนนิยมเกิดผลดีกับโลกนี้ใช่หรือ หรือบรรทัดฐานความดีเลิศนี้มีขึ้นเพื่อมนุษย์ แล้วมันดีต่อมนุษย์ใช่หรือ นักเขียนจะทดลองพาคนอ่านทำความเข้าใจในอีกประเด็นของระบบทุนนิยม อย่างที่คนเขียนชี้แจงไปว่า ระบบทุนนิยมนั้นเกิดขึ้นได้ไพเราะมีคนสารภาพรวมทั้งปรารถนา เพราะว่าราคาที่เกิดขึ้นจากเงินที่ใช้เปลี่ยนนั้นทรงอานุภาพมากมาย รวมทั้งสามารถทำให้มนุษย์เรานั้นได้โอกาสเข้าถึงทรัพยาการต่างๆได้มากกว่าผู้ที่ไม่มีสมรรถนะสำหรับเพื่อการหารายได้ ด้วยแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยมนั่นเองที่พึ่งพิงพาจริยธรรมของมนุษยนิยมเป็นบรรทัดฐานสำหรับเพื่อการชิงชัย เนืองด้วยเหล่าลัทธิเสรีนิยมนี้เองที่ใช้ข้อตกลงของความเป็นเฉพาะผู้เดียวกระโจนลงมาสู่ตลาดชิงชัยกันด้วยประสิทธิภาพสำหรับในการรวบรวมทุน มือคนใดยาวก็สาวได้สาวเอา แต่ว่าผลพวงที่ตามมาจากการประลองในตลาดเสรีโน่นเป็นความแตกต่างของระบบ อาทิเช่น นาย เป็นคนยากจน ส่วนนาย เป็นคนร่ำรวย นาย ขาดเงินที่จะส่งลูกเข้าชั้นเรียนโรงเรียนที่เป็นของเอกชน แม้กระนั้นนาย มีเงินสามารถส่งลูกเข้าชั้นเรียนได้ โน่นก็ชี้ให้เห็นแล้วว่า การมีทุนนั้นนับเป็นการถ่างช่องว่างด้านสังคมให้มากเพิ่มขึ้นกว่าเดิมได้ ซึ่งแน่ๆ ถ้าหากใช้จริยธรรมแบบเฉพาะผู้เดียว (เป็นเยี่ยมในจริยธรรมแบบมนุษยนิยมเหมือนกันนาย ก็ไม่ผิด เนื่องจากว่าเขาหารายได้มาจากการแข่งขันชิงชัยในตลาด แต่ว่าปัญหามันกำเนิดตรงที่ระบบทุนนิยมไม่มีพื้นที่ว่างสำหรับการเข้าถึงช่องทางสำหรับผู้ที่ไม่มีประสิทธิภาพสำหรับเพื่อการรวบรวมทุนได้แก่คนอย่างนาย A

แล้วสิ่งสำคัญที่ทำให้มนุษย์เราเข้าถึงจังหวะสำหรับในการครองทรัพยาการนั่นเป็นการศึกษาเล่าเรียน แต่ว่าระบบทุนนิยมกลับถ่างช่องว่างในส่วนนี้ให้ห่างออกไปโดยระบุความกว้างของความแตกต่างนี้ด้วยการแข่งขันชิงชัยของผู้คนร่วมกันเอง อย่าว่าแต่ว่าชิงชัยในระบบทุนนิยมเลย แม้กระทั้งช่องทางสำหรับการเป็นมนุษย์ของนาย ก็บางครั้งก็อาจจะไม่เหลือเลยด้วย

Related Post